3 weken Oekraine:wodka, vrouwen en corrupte agent

Zo, Eindelijk weer eens een normaal verhaal. Denk dat het wel een lang verhaal gaat worden, aangezien we alleen nog maar de eerste dagen in Oekraine beschreven hebben. Hebben ondertussen al heel wat meer meegemaakt (maar dat bleek al wel uit de filmpjes). Oh, voor de volledigheid: we hebben ondertussen de foto's bij het Tsjernobyl verhaal gezet.

Goed, tijd om de afgelopen weken eens te beschrijven, ff goed nadenken, weet al niet alles meer (heeft de wodka niets mee te maken....)

Kiev, daar waren we gebleven. Konden maar voor een nacht blijven in het youthhostel. We deelden een kamer met een poolse jongen en een Amerikaanse jongen. Goede gesprekken mee gehad: De Amerikaan had een gloeiende hekel aan Bush en het Amerika van nu terwijl de Pool juist helemaal into Amerika was. Tevens dingen gehoord van de Pool over Polen en witrusland die bij ons in Nederland niet in het nieuws komen.
Volgende dag moesten we dus een nieuwe slaapplaats opzoeken, wel heb ik gelijk kunnen regelen dat we zaterdags tot de donderdag na ons bezoek aan Tsjernobyl hier konden blijven. Moesten dus voor 4 nachten iets anders zoeken. Zijn eerst naar een ander youthostel gegaan. Zag er van buiten uit als een vervallen gebouw, van binnen was het een degelijk en groot gebouw. De enige kamer die ze nog vrij hadden was een 2persoonskamer (met eigen bubbelbad en satteliettv). Niet verkeerd, alleen de prijs was ons iets te hoog..
Hebben toen besloten om Kiev te verlaten voor 4 dagen en ergens ver buiten Kiev iets te zoeken.
Hebben de dnjepper rivier naar het noorden toe gevolgd. Ongeveer 40 km buiten de stad vonden we een mooie, rustige omgeving, tenminste als je al het afval niet meerekende.
Wilden eerst hier blijvenovernachten, alleen liepen er nogal wat vreemde types rond. Snel weer weggaan dus. zijn weer teruggegaan richting de stad. Ongeveer 20 km voor de stad kwamen we in een klein dorpje. Zagen daar een perfecte plaats om te overnachten. Hier zijn we 2 nachten gebleven. Hebben totaal niets gedaan. Eigenlijk was het een beetje wachten todat het zaterdag was en we terug konden naar Kiev. Na 2 dagen waren we de stilte zat en wilden we toch Kiev in. Hadden na lang zoeken een redelijk hotel gevonden, alleen was er nergens plek om Kenau te parkeren. Besloten om dan maar naar het westen te gaan om daar iets op het platteland te zoeken. Kleine 60 km verder (en het werd al laat in de middag) een ander klein dorpje gevonden. Aan het eind van een weggetje was een zandpad naar beneden in een dal. Zag er erg mooi uit (behalve dat de eerste 20 meter puur en alleen afval was). Gido wilde er erg graag staan met Kenau en ik vond het ook een mooie plek. Maakte me alleen zorgen over de helling: die was vrij steil, bestond uit klei met gras, en vertoonde flinke gaten. Naar beneden zou nog enigzins mogelijk zijn, maar naar boven leek me vrijwel onmogelijk. Gido wilde zich echer niet het plekje laten ontnemen en wilde het toch proberen en aangezien ik het allemaal ff zat was ( jaja, mijn eerste wat minder gezellige bui sinds lange tijd) en gewoon mijn bed in wilde ben ik (hoewel ik van binnen wist dat het fout zou gaan) toch akkoord gegaan.
Heel erg voorzichtig reed Gido de helling af. Het eerste stuk ging prima. Totdat er een klein verdieping was van ongeveer 40cm. Voorzichtig stuurde Gido erlangs, maar het achterwiel van Kenau zakte weg. In een tel van een seconde zag ik Kenau gevaarlijk overhellen. Was zelfs bang dat ze volledig op daar kant zou flikkeren. Gelukkig hadden we ff een beschermengeltje waardoor het goed ging. Achteruit de helling op zou nietlukken, dus konden we alleen vooruit. Heel voorzichtig verder gegaan, totdat er nogmaals een verdieping was. Nu kwamen we totaal vast te zitten. Het rechtervoorwiel stak gevaarlijk over de rand, terwijl het rechterachterwiel in de modder stond en geen grip had. conclusie: we zaten in de problemen en goed ook.
eerst geprobeerd om de boel los te graven,wat eigenlijk zinloos was. Daarna het dorp ingelopen om hulp te vragen. In de buurtsuper was een vrouwtje die helaas alleen maar Russchisch sprak. Kwamen we dus geen steek mee verder, enige wat ze snapte is dat we pech met de auto hadden. Zijn maar teruggelopen naar Kenau en toch maar gaan uitgraven (okay, zal het eerlijk bekennen, heb Gido laten graven) Hij zat zich ondertussen flink op tevreten en zichzelf de les te lezen dat ie zo stom kon zijn. Na enige tijd kwam er een vrouwtje aan op de scooter. (achteraf bleek dit de zus van het supermarktvrouwtje te zijn). Zij belde haar man die er al snel aankwam (in zijn oude lada'tje). Met zijn allen de achterband uitgegraven en de voorband ondersteund. Na flink veel gas geven en met 3 man duwen kwam Kenau eindelijk los en waren we veilig onderaan aangekomen. Nu was het de grote vraag hoe we weer boven konden komen. Eerst geprobeerd met een lange aanloop en vol gas, maar dit bleek niet te helpen. Daarop gingen de Russen op zoek naar iemand met een tractor. Na enige tijd kwam de cavelarie eraan (in het donker): voorop de oude lada, daarna een fietser en daarna een klein trekkertje. Vroeg me verbazend af hoe dat dingetje ons boven moest krijgen. Maargoed toch maar geprobeerd. Vol gas de trekker naar boven laten rijden en Kenau vol gas erachter aan. en het ging verbazingwekkend goed, binnen enkele minuten waren we boven. Daarna de wagen achter het buurtsupertje neergezet. Eind goed al goed. Eindelijk konden we gaan slapen.
Op deze plek zijn we de andere 2 nachten gebleven.Onze redders zijn nog een paar keer langs geweest, erg gezellig.

Zaterdags konden we eindelijk terug naar Kiev. zonder al te veel moeite vonden we het hostel terug. Deelden onze kamer nu met een Australische/italiaanse jongen. . Bleek dat op de andere kamer een schots meisje sliep die de aussi boy al kende. Erg gezellig. 's avonds gezellig lopen bieren en lol trappen. "helaas" kwam het gesprek op onze oude studentenfeesten
en de aussiboy vond dat Gido zijn haar weer kaal moest maken, direct. Zatte Gido zei natuurlijk ja en zo kwam het dat het scheerapparaat tevoorschijn kwam. Zonder moeite werd Gido geheel kaal afgezonderd van wat enkele ongelijke plukken aan de zijkant. Daarna was de schotse meid aan de beurt: zij wilde graag een kale plek in haar lange rode haar. Okay doen we, geen probleem. Daarna heb ik mijn naam in het haar van de Aussiboy geschreven, waarop ik onder handen werd genomen. Het resultaat? Zie de foto's en de filmpjes. Zelfs de wenkbrauwen moesten er aan geloven. heb ik daarvoor mijn haar 10 maanden laten groeien. Maar ach, lol hadden we wel.

De volgende dag hebben we gevieren Kiev onveilig gemaakt. 'S avonds hebben we de wodka ontdekt en 2 enorme pizza's besteld. Wederom een memorabele avond. heb tot 5 uur gepraat met een meid die in het Hostel werkte. Dinsdag ging de Aussiboy naar Tsjernobyl, dus zijn Gido, ik en "scotty" wederom Kiev ingegaan. Dit maal naar een soort kermis. Oude vage attracties die gesloten leken, maar toch open waren. Te vreemd allemaal. Daarna verder door het park gelopen waar we een soort fitness tegenkwamen. De apparaten waren gemaakt van oude stalen platen met oude rubberen banden. Er grappig (wederom: zie filmpje)

Verder ook nog naar het Tsjernobyl museum geweest. 'S avonds afscheid genomen van aussiboy, hij ging verder reizen. Jammer, erg hartelijk afscheid genomen.



Woensdag was het tijd voor onze trip naar Tsjernobyl. Het verhaal hiervan hebben jullie al kunnen lezen.

Weer terug in het youthhostel bleek dat we een nieuw kamergenoot hadden: een jongen uit Kazachstan. Op de andere kamer was een jongen uit Nieuw-Zeeland gearriveerd. zijn vrij vroeg gaan slapen. Donderdagmorgen gepraat met de Kazachstanjongen. erg interessant, aangezien ik helemaal niets van dat land afweet. Heb in ieder geval een adres voor een volgende reis. Daarna met zijn 5-en de stad ingegaan om ergens een goed ontbijt annex lunch te scoren. 's middags was het tijd voor ons om verder te trekken. Hebben besloten om af te wijken van ons plan. We wilden toch de Krim zien. Dit betekent een extra trip van 800 km (en dan zijn we helemaal in het zuiden aan de zwarte zee).

"Scotty" wilde de Krim ook erg graag zien en aangezien we genoeg plaats hebben, hebben we aangeboden dat ze mee kon met ons. Wat ze dankbaar aanvaarde.

Hebben de rivier gevolgd naar het zuiden. De eerste nacht sliepen we in een bos aan de rand van de rivier, de nacht erop hebben we overnacht bij een tankstation. (waar ze niet eens een wc hadden, dus moesten wederom gebruik maken van de bosjes...)



Na drie dagen flink doorrijden kwamen we aan in Sevastopol. Na enig rondvragen zijn we uiteindelijk bij een youthhostel aangekomen (lag 12km buiten de stad). Volgende dag een tour gemaakt door Sevastopol. Was niet een geweldige stad, maar wel leuk. Ook mooi om langs de zee te lopen. zo stom als ik ben, moest ik natuurlijk ff de zee kussen. helaas bleek de golf iets groter dan verwacht, het resultaat: enorm natte kleding... gelukkig was Kenau in de buurt.

De dag erna hebben we de kliffen aan zee bij het hostel beklommen (lag een ruine) prachtig uitzicht over de zee!!! De Krim is echt zo mooi!!



Daarna werd het tijd om door te gaan naar Yalta. Na een prachtige rit met links de bergen en rechts de zee (en boven ons een lekker zonnetje) zijn we net voor Yalta gestopt om de nacht door te brengen. De volgende dag wilden we met een kabellift de berg op. Na 30 km bleek dat we de verkeerde kant opreden... Snel terug en uiteindelijk hebben we het gevonden.

Prachtige rit naar boven. Was zeer steil en lekker hoog (kleine 1,5km). bovenop de berg hadden we een mooi uitzicht (jammer alleen van de wolken) en verder veel touristische dingen. Ook quadrijden, wat ik erg graag wilde doen! heb de anderen kunnen overtuigen. Was zeer gaaf en veel te kort.

Uiteindelijk weer naar beneden gegaan en een plek gezocht voor Kenau. Die vonden we in de buurt op een schitterende plek. Zijn totaal uit ons bol gegaan op de muziek van de Prodigy (nouja, Gido en "Scotty", ik zat heerlijk op mijn troon boven op Kenau) Zie het filmpje.



De dag erna werd het tijd om de Krim weer te verlaten. Scotty zou zaterdag de boot vanuit Odessa nemen richting Istanbul. In 2 dagen ongeveer 700km gereden. Dit keer konden we de "grens" tussen de Krim en Oekraine zonder problemen verlaten.

(Hmm, ik kom er nu achter dat ik dat deel nog helemaal niet verteld heb). Goed, komt ie dan:



De Krim is het zuidelijkste deel van oekraine. De mensen die er wonen zijn erg Russich georienteerd, Ze zouden het liefste totaal onafhankelijk zijn van de rest van Oekraine. ze zijn dan ook een autonome staat. Dit resulteert erin dat er zelfs een soort van "grens" is tussen oekraine en de Krim. Dit bestaat uit een vangrail met ernaast een politieagent en een stopbord. Het enige wat je moet doen is stoppen, waarna je direct langzaam weer door kunt rijden. Helaas lette Gido op de agent en zag het bord niet. Dus reden wij langzaam door. Direcht kwam het fluitje vande agent tevoorschijn en werden we van de weg gehaald. Alle papieren werden gecontroleerd en gido moest mee een gebouwtje in. Bleek dat we een boete kregen van 250 hryvnia (omgerekend 35 euro) gido had echter "maar" 100, wat volgens de agent ook wel goed was... Oftewel, we hadden te maken met een corrupte agent die graag wat geld wilde om 's avonds in de kroeg te kunnen hangen. Dat hadden we nog niet eerder gehad. Kon er eigenlijk wel om lachen, de agent was verder ook vriendelijk en tja wij hadden eigenlijk toch een beetje een voorzetje gegeven door niet te stoppen. In ieder geval weer een ervaring rijker.





En zo zijn we afgelopen vrijdag morgen aangekomen in Odessa, waar we nu nog steeds zijn. Hebben een erg goed hostel gevonden. Gratis internet, gratis kleding wassen, erg vriendelijke (en verdomd mooie) medewerksters. werden al vrij snel gevraagd om 's avonds mee uit te gaan. Zou een bandje spelen.

Natuurlijk gaan we mee. In totaal met 10 personen zijn we uitgeweest. erg gezellig. De band was niet super maar goed genoeg. Daarbij hadden we een fles wodka bestelt. enkele mensen gingen vrij snel weer weg in totaal bleven we met 6 man over. De wodka ging er erg goed in. Iedereen werdt steeds gezelliger. UIteindelijk hebben we 4 flessen in vrij korte tijd soldaat gemaakt. Op een gegeven moment sloeg het totaal verkeerd in bij mij. Ik moest echt sprinten om naar buiten te komen. Het enige wat ik er verder over wil zeggen is dat ik de boom daar ff wat voedsel gegeven heb. HAHA, ach ja leve de lol, het hoort erbij (soms).



Gisteren (Zaterdag) lang en brak in bed gelegen (en was niet de enige) voor de rest de hele dag beetje in het hostel lopen klote, internetten etc. Ook hebben we afscheid genomenvan "Scotty"

Vandaag (zondag) niet meer brak maar wederom niets gedaan. hebben zoveel luxe hier in het hostel dat we daar ff van genieten. Daarbij hebben we nu mooi tijd om dit verhaal te schrijven en de filmpjes te uploaden.



Het is ondertussen al 1.16 uur in de nacht (bij jullie in NL een uur vroeger) dus het wordt hoog tijd dat ik ga stoppen, anders komen we morgen weer niet de stad in.

Zoals jullie ongetwijfeld wel gemerkt hebben vermaken wij ons nog steeds prima! Hoop dat jullie met veel vermaak onze verhalen lezen en vergeet zeker niet om een bericht achter te laten, want dat doet ons zeer goed!



Groeten Jos, Gido en Kenau





ps

speciaal voor de mensen uit Velp en omgeving:

de vriendelijk groeten van Gido, en een groot "copyrightteken" (kan dat symbool niet vinden)

Denk maar eens goed na wat we daarmee bedoelen (Esther, jij moet het zeker weten.!!)